Klokslag elf begon de tocht op
het arboretum in het oosten des lands. Marcel en ik begonnen aan een
heerlijke bomendag.
Aan de ingang van het park staat
een bord met informatie waar je bepaalde bomen kon vinden.
We zijn in feite kriskras door
het park gegaan. Het was heerlijk weer.
Eerst
langs de berken. Allerlei soorten berk is hier te vinden en van de ene
soort liep je naar de ander soort. Er zat veel verschil in de
berksoorten onderling maar allen toonden toch het luchtige en
lente-uitstralende aanwezigheid.
Het jonge groen was prachtig en
je ziet hier zoveel tinten groen. Meer dan je kunt tellen.
Daarna langs de prachtige
bloeiende boom. De vaantjesboom. Wat stond die prachtig in bloei. Een
dankbaar foto-object.
Prachtig waren ook de
kastanjeachtigen. Al was de bloei al over de hoogtepunt heen. Prachtige
bomen en het was heerlijk koel onder hun bladerdek.
Onder de kastanjes groeiden de
ereprijs, kleine paarsblauwe bloemetjes die echter erg moeilijk was om
op de foto te zetten.
Ereprijs:
We hebben lekker bij het moeras
gedeelte op een bankje gezeten. Lekker bijgekletst en gekeken hoe een
meerkoetje mijnheer en mevrouw eend fanatiek wegjoeg. Grote libellen en
vlinders over en langs de waterplas en hier zouden ook ijsvogeltjes te
vinden zijn. Maar we hebben niets gezien.
Overal stonden bordjes bij de
bomen. Dat was wel erg makkelijk.
Langs de fruitbomen, langs de
rhododendorons.
Bloeiende
Azalea's
De liggende trompetboom
In de esdoorn bos
Wat
een prachtige boom en zo apart.
Het
is erg moeilijk een foto te maken als de zonlicht erop schijnt. Vaak
krijg je "vlekken"
Deze
is het beste resultaat van 3-4 foto's
Dan naar
de naaldbomen deel van de tuin.
Hoe
prachtig die waren.
De
libanon Ceder
De dennen
en de sparren en de grote mamoetboom. Die is echt prachtig.
We
bleven hier een tijdje rondhangen, genieten van deze prachtboom!
Vlak
daarachter een grote schrik. In september vorig jaar hebben vandalen
een 90 jarige boom in brand gestoken. Alleen een klein gedeelte is nog
groen, de rest is zo erg verbrand. Dit is echt schandalig.
in vroegere tijden...
Centraal bij de verering van bomen staat de gedachte dat alle levende
wezens bezield zijn. Men nam dus aan dat ze alles konden voelen. De
straffen die veel volkeren kenden voor het beschadigen van bomen, waren
niet licht. Meestal werd de mens gestraft op dezelfde manier waarop de
boom verminkt was. Werd een tak verwijderd, dan moest de boosdoener een
vinger missen. Bij de Kelten werd iemand die een els had omgehakt
gestraft door zijn huis te verbranden. Dit is een lichte straf als men
het volgende leest: De Germaanse wet bepaalde als straf voor het
verwijderen van schors van een levende boom het volgende: de navel van
de dader moest worden uitgesneden en op de plek waar hij de boomschors
had verwijderd worden vastgespijkerd; dan moest de schuldige om de boom
lopen totdat zijn darmen om de boom waren gewikkeld. De bedoeling van
de straf was waarschijnlijk de beschadigde schors door een levend
substituut dat van de dader afkomstig was te vervangen; het was een
leven voor een leven, het leven van een mens voor het leven van een
boom.
Veel primitieve stammen hakken zeer zelden bebladerde of levende bomen
om, op grond van de gedachte dat dat hen pijn doet; sommige van hun
medicijnmannen beweren dat zij de bomen hebben horen jammeren onder de
bijlslagen. Bomen die bloeden en kreten van pijn of woede slaken als
zij worden omgehakt of verbrand komen regelmatig voor in Chinese
boeken, zelfs in officiële annalen. Oude boeren in sommige delen van
Australië geloven ook nu nog dat bomen in het bos bezield zijn en niet
wensen dat er zonder speciale reden een insnijding in de schors wordt
gemaakt; zij hebben van hun vader gehoord dat de snede de boom evenveel
pijn doet als een wond een mens. Als zij een boom omhakken vragen zij
hem om vergeving. Dit doen zij om zich niet de wrok van de geesten die
in de boom wonen op de hals te halen; die zouden zich kunnen wreken
door degenen die hun moedwillig kwaad doen met afschuwelijke ziekten te
treffen. De Hidatsa-Indianen in Noord-Amerika beschouwden het als een
zonde om een reus van een cottonwood-boom (de Amerikaanse populier) om
te hakken. De schim van deze boom kan, naar men gelooft, de Indianen
bij bepaalde ondernemingen helpen. Daarom gebruikten ze alleen dit hout
als er een boom door natuurlijke oorzaak was omgevallen.
(o.a. Mellie Uyldert - Symboliek van In De Ban Van De
Ring, J.G. Frazer - de Gouden Tak)
Wat
een prachtige vorm boom. Maar erg moeilijk om uniek op de foto te
krijgen.
