Speciale Bomen

September 2026
De Iep van Putzar

Toen ik de foto voor het eerst zag, kon ik het niet geloven. En ik greep mijn kans begin september om naar Putzar te gaan.
het was nog magischer dan ik dacht en vermoedde

https://de.wikipedia.org/wiki/Putzar
vertaling:

Putzar is een district van de gemeente Boldekow, ten zuiden van Anklam, en ligt op de grens tussen West-Pommeren en Mecklenburg. Tot eind 2011 was Putzar een zelfstandige gemeente, bestaande uit de districten Putzar, Glien en Glien Siedlung.Geografie en vervoer Putzar ligt ten oosten van de Rijksweg 197. Anklam ligt ongeveer 21 km ten noorden en Friedland ongeveer 16 km ten zuidwesten van het dorp. De Rijksweg 20 is te bereiken via het knooppunt Neubrandenburg-Nord (ongeveer 29 km). De Grote Landgracht stroomt door het zuidelijke deel van het dorp. Het Putzarmeer ligt net ten noorden van de Landgracht. Door de ligging aan de Landgracht was Putzar vanaf de 13e eeuw een grensstad met het heerlijkheid Stargard, dat rond de eeuwwisseling van de 14e eeuw onder Mecklenburgs bestuur kwam. Putzar werd voor het eerst gedocumenteerd in 1306 als Potzare. De naam zou "dorp van de vorstelijke hondenhoeders" betekenen. De nederzetting ontstond uit een vroeg-Duits motte-en-baileykasteel, nu bekend als "Rosenberg". In het document uit 1306 stemde hertog Hendrik II van Mecklenburg, in een overeenkomst met hertog Otto I van Pommeren, in met de verdere bouw van een vesting, die gebouwd moest worden als een versterkt huis op vlak terrein zonder gracht, in plaats van een kasteel.Volgens een document uit 1365, waarin de plaats Pussare werd genoemd, bezat de familie von Lüskow aandelen in het dorp. In 1418 werd Putzar als leen verleend aan Hans von Schwerin. De leenakte voor Putzar werd in 1533 uitgegeven.
De grootmeester van het hof, Ulrich von Schwerin (gestorven ca. 1575), liet een kasteelachtig landhuis in renaissancestijl bouwen, de zogenaamde Ulrichsbau, waarschijnlijk op de fundamenten van een eerder bouwwerk. Aan hem wordt ook de bouw van de kerk rond 1560 toegeschreven. Zijn zoon Joachim, die Putzar samen met zijn broer Ludolf erfde, liet een ander renaissancegebouw, de Joachimsbau, bouwen tussen 1575 en 1580, haaks op het eerste.Tot de 20e eeuw was Putzar een landgoeddorp. Op de kadastrale kaart van West-Pommeren staan de twee landhuizen afgebeeld aan de zuidwestelijke rand van het dorp, met de boerderij direct ten oosten ervan. De kerk volgt in het noordoosten. Langs de oostwaarts lopende dorpsstraat bevonden zich aan beide zijden de boerderijen van de landarbeiders, de landarbeiders en de dagloners, met daarachter kleine stallen. In 1705 liet luitenant-generaal Detlow von Schwerin-Putzar de kerk verbouwen in renaissancestijl. In 1812 stichtte districtsbestuurder Heinrich von Schwerin een afgelegen boerderij genaamd "Charlottenhorst" ter ere van zijn vrouw. Onder Maximilian von Schwerin-Putzar werd het park aangelegd in 1840. In 1862 telde Putzar, inclusief een landhuis – de Ulrichsbau was sinds de 18e eeuw een ruïne – 20 woonhuizen, 30 boerderijgebouwen en 3 technische gebouwen, waarvan er één een molen was. Het dorp, inclusief het landgoed, had 243 inwoners. Vanaf 1874 werden er langs de dorpsstraat nieuwe huizen voor dagloners gebouwd. Verderop, ten noorden van het dorp in de richting van Glien, lag de dorpsschool, gebouwd en gefinancierd door het landgoed. 1,8 km ten westen van het landgoed bevond zich een zogenaamd "molenlandgoed", een windmolen die eigendom was van het landgoed en werd geëxploiteerd door een molenaar.
In 1912 werd Putzar aangesloten op de smalspoorlijn Mecklenburg-Pommeren (MPSB). Het landgoed had een eigen veldspoorlijn met tien kilometer vast spoor en vier kilometer beweegbaar spoor. De familie von Schwerin bleef eigenaar van het 1100 hectare grote landgoed. Graaf Heinrich Schwerin (1836-1888), getrouwd met Charlotte Mühler, was onder andere landgoedeigenaar en kapitein in de Koninklijke Pruisische cavalerie. Hij bekleedde ook de functie van directeur-generaal van de landgoederen en stond daarmee aan het hoofd van het landgoedbestuur. Zijn zoon, dr. Christoph graaf Schwerin (1868-1923), erfde het landgoed.
Vanaf 1923 woonde er geen enkel familielid permanent meer op Putzar; het landgoed werd beheerd door een administrateur. Volgens het laatst officieel gepubliceerde Pommeren Landgoedregister omvatte het landgoed in 1939 1133 hectare, onder toezicht van hoofdinspecteur M. Hoff. De activiteiten van het landgoed waren gericht op intensieve schapenhouderij met 1027 dieren en een grote varkensfokkerij met 517 dieren. Het landgoed Putzar en de bijbehorende bezittingen in Glien omvatten 50 hectare bos. Volgens het Genealogisch Handboek van de Adel was de laatste eigenaar sinds 1923 de neef Joachim Graaf von Schwerin (1910-1952). Als reserveluitenant woonde hij rond 1942 in Putzar en, na te zijn onteigend in 1945, in Württemberg, waar hij een gezin stichtte. Op 1 juli 1950 werd de voorheen zelfstandige gemeente Glien opgenomen in Putzar. Na de Tweede Wereldoorlog werden vluchtelingen en ontheemden aanvankelijk ondergebracht in het Joachimsbau-gebouw. Later raakte het gebouw in verval en werd het soms als pakhuis gebruikt.
Na de instorting van het dak in 1971 verviel het tot een ruïne. Het park, dat tijdens het DDR-tijdperk verwaarloosd was, werd in 1990 opgeknapt en sindsdien onderhouden. Op 1 januari 2012 werd Putzar opgenomen in de gemeente Boldekow.

En daar is ie dan. De iep van ruim honderd jaar

Het is heel apart om zo'n boom te zien groeien op een poort
Je voelt een verleden in het heden. een tijdloze gebied waar de stenen nog fluisteren over destijds met een boom op een poort als stille kracht, uniek en betoverend.

Special Effecten:

Andere bomen meer dan 200 jaar: